Dziś dzień ojca. W ramach przypomnienia o tym dniu przygotowaliśmy dla was najsłynniejsze (naszym zdaniem) duety ojciec-syn w piłce nożnej.

1. Cesare Maldini – Paolo Maldini

Bezsprzecznie dwie legendy AC Milan. Obaj rozegrali łącznie 994 spotkań dla Rossonerich i również obaj przez lata pełnili funkcję kapitana w drużynie z Mediolanu. Natomiast w reprezentacji Włoch rozegrali łącznie aż 140 spotkań, głównie za sprawą Paolo, do którego należy 126 z nich.

Największymi sukcesami ojca – Cesare – było 4-krotne mistrzostwo Włoch, a w sezonie 1962/1963 wraz z Milanem wygrali Puchar Mistrzów. Tak wielkich sukcesów nie odniósł z reprezentacją Włoch, w której zagrał jedynie 14 razy. Na jedynym mundialu Cesare w 1962 Włosi pożegnali się z turniejem już po fazie grupowej.

O Paolo Maldinim najlepiej będzie świadczyć fakt, że na jego cześć w Milanie został zastrzeżony numer 3. Sukcesów jest tyle, że aż ciężko je wszystkie zliczyć.

  • 2x Puchar Europy
  • 3x Liga Mistrzów
  • 7x Mistrzostwo Włoch
  • 4x Superpuchar UEFA
  • 1x v-ce Mistrz Świata
  • 1x v-ce Mistrz Europy

Jako ciekawostkę dodamy, że jest szansa, że liczba legendarnych Maldinich wzrośnie. Daniel Maldini, syn Paolo, to 18-letni piłkarz drużyn młodzieżowych AC Milan. Miał on już okazję, by zadebiutować w pierwszej drużynie Rossonerich.

2. Abedi Pelé – Jordan Ayew – Andre Ayew

Tym razem mały wyjątek, ponieważ mamy do czynienia nie z jednym synem, a aż z dwoma! Abedi Pele to bezsprzeczna legenda afrykańskiego futbolu. Ani Jordan, ani Andre nigdy nie nawiązali do sukcesów ojca, choć od wielu lat ich nazwiska przewijają się w drużynach z TOP 5 lig europejskich.

Do osiągnięć Abedi Pele z pewnością zaliczymy:

  • 3x Piłkarz roku w Afryce
  • 1x Zwycięstwo w Lidze Mistrzów
  • 3x Mistrzostwo Francji
  • 1x Mistrzostwo Afryki

Zarówno Jordan, jak i Andre rozpoczynali karierę w Omypique Marsylia, głównie za sprawą ojca, który ma status legendy we francuskim klubie. Jeśli chcemy mówić o jakichkolwiek sukcesach dwójki braci, to na pewno te sukcesy przytrafiły się w czasie gry na Stade Vélodrome.

3. Peter Schmeichel – Kasper Schmeichel

Kasper podążył podobną ścieżką co jego ojciec. Również został bramkarzem i również gra z powodzeniem w Premier League. Obaj musieli trochę poczekać na pierwsze sukcesy, które nie przyszły im w młodym wieku.

Peter do Manchesteru United przechodził w wieku 28 lat, a największe sukcesy były jeszcze przed nim. Pierwsze mistrzostwo Anglii odniósł w 1993 roku, kiedy miał już 29 lat. Prędzej zdobywał mistrzostwa Danii, lecz ciężko to porównać ze wspomnianym mistrzostwem odniesionym z Manchesterem United. Poniżej największe sukcesy starszego z rodziny Schmeichel:

  • 5x Mistrzostwo Anglii
  • 1x Liga Mistrzów
  • 1x Mistrzostwo Europy
  • 3x Najlepszy piłkarz roku w Danii

Z Kasperem było podobnie. Początkowo błąkał się po wielu klubach na wyspach i ciężko było mu wejść na wyższy poziom. Pierwszy większy sukces przyszedł w 2016, kiedy niespodziewanie zdobył mistrzostwo Anglii z Leicester City. Tak więc zdobył Mistrzostwo ligi angielskiej w tym samym wieku, co jego ojciec.

Po sukcesie Leicester wielu zawodników uciekło z klubu, mając wiele ofert z innych drużyn. Wydawać by się mogło, że tą samą ścieżką podąży Kasper Schmeichel, który miał ogromny wkład w zdobycie mistrzostwa. Nic bardziej mylnego, Duńczyk pozostał w Leicester i do tej pory reprezentuje barwy „Lisów”.

Peter i Kasper rozegrali w sumie 179 meczów w reprezentacji swojego kraju, co czyni ich drugim najlepszym duetem w historii pod tym względem. Lepszy jest duet Koreańczyków, który tworzą niejacy Bum-Kun Cha i Du-Ri Cha.

4. Włodzimierz Smolarek – Euzebiusz Smolarek

Czym byłby jakikolwiek ranking, jeśli by w nim nie było żadnego polskiego akcentu? No też właśnie. Panowie Smolarek, jeśli nie są najbardziej rozpoznawalnym duetem ojciec-syn w Polsce, to z pewnością są najbardziej skuteczną parą.

Obaj panowie łącznie rozegrali dla naszej reprezentacji 107 spotkań i zdobyli w nich 33 bramki. Zarówno jeden, jak i drugi byli kluczowymi postaciami podczas okresu ich gry w reprezentacji.

Włodzimierz Smolarek na zawsze będzie kojarzony z sukcesem z roku 1982, kiedy to Polacy zajęli 3. miejsce na mundialu. Smolarek wówczas był graczem pierwszego składu i nawet dołożył jedną bramkę w meczu grupowym z Peru. Na mundialu pojawił się również 4 lata później, lecz wtedy już bez sukcesów.

Ebi miał po prostu pecha, trafił na chyba najgorszy okres, jeśli chodzi o wyniki notowane przez Polaków na scenie międzynarodowej. Mimo że pojechał na dwa wielkie turnieje z reprezentacją, to na żadnym choćby nie wyszedł z grupy. Należy jednak pamiętać, jak często Ebi ratował nam skórę i to dzięki niemu, wiele razy unikaliśmy kompromitacji. Świadczą o tym liczby – 47 meczów, 19 bramek, 3-krotnie wybierany najlepszym piłkarzem roku w Polsce.

5. Arnór Gudjohnsen – Eidur Gudjohnsen

Obaj mają w swoim kraju status legendy. Nic dziwnego bowiem obaj zagrali łącznie 161 meczów w reprezentacji swojego kraju. W 1996 roku doszło do symbolicznej zmiany, kiedy to w towarzyskim meczu z Estonią Arnora zmienił jego syn Eidur.
Oczywiste jest, że dużo więcej w karierze osiągnął Eidur. Jego ojciec Arnor większą część kariery spędził w niszowej lidze belgijskiej w barwach Anderlechtu, kiedy Eidur przez niemal całą karierę podróżował po całej Europie i grał w największych klubach.

6. George Weah – Timothy Weah

George Weah, to zdobywca Złotej Piłki z 1995 roku, a obecnie prezydent Liberii. Jego syn Timothy wybrał grę dla reprezentacji USA za sprawą jego miejsca urodzenia – Nowy Jork.

Jak wspomnieliśmy, George Weah był najlepszym piłkarzem świata w 1995, dzięki czemu został nagrodzony Złotą Piłką. Przy jego nazwisku widnieją takie sukcesy jak:

  • 2x Mistrzostwo Włoch
  • 1x Mistrzostwo Francji
  • 3x Puchar Francji
  • 3x Najlepszy piłkarz roku w Afryce

Timothy seniorską karierę rozpoczynał w PSG. Następnie przez sezon był wypożyczony do Celticu, a po powrocie na stałe przeniósł się do Lille. W obecnym sezonie zagrał w zaledwie 3 spotkaniach ligowych, co nie jest najlepszym wynikiem. Wszystko z powodu kontuzji, która ciągnie się za nim niemal przez cały sezon.

7. Lilian Thuram – Marcus Thuram

Starszy z nich to legenda francuskiej piłki w czystej postaci. Mistrz świata, mistrz Europy, a do tego niezliczone trofea klubowe. Grał w samych najlepszych klubach Europy z Barceloną i Juventusem na czele. Poniżej najważniejsze trofea:

  • 1x Mistrzostwo Świata 1998r.
  • 1x Mistrzostwo Europy 2000r.
  • 2x Mistrzostwo Włoch
  • 1x Piłkarz roku we Francji

Jego 22-letni syn z sezonu na sezon coraz głośniej puka to drzwi światowego futbolu. Obecny sezon jest jego pierwszym w Bundeslidze, a mimo to natychmiastowo stał się graczem pierwszego składu Borussii Moenchengladbach. Nic dziwnego, gdy spojrzymy na liczby z tego sezonu Bundesligi – 31 meczów 10 goli, 8 asyst. Jak na debiutancki sezon 22-latka całkiem nieźle.